19 Nisan 2013 Cuma

Bir cenaze toreninden yuregime yansiyanlar...

 Burada ikinci kez bir cenaze torenine katildim bugun.  Cenaze torenleri  yakinlik derecem ne olursa olsun hep çok etkiler beni.   Olumun soguklugunu ve YOK olusun huznunu hissettirir.  
O çok sevdiginiz,  
O çok kiymet verdiginiz kisinin, dun varken, bugun olmamasi  oyle aci ki...
Avuçlarinizin içinden su gibi akip gitmesi ve sizin onu tutamamaniz!
 O en kiymetlinizin,
Dun dillere destan guzelligi ile aniliyorken bugun topragin altinda olmasi,
Ya da, 2 gun once siz ve ortak dostlariniz için kurdugu sofrada, birbirinden guzel yemeklerini servis etmisken, bugun onun helvasinin  yeniyor olmasi,
Ya da,  simdiye kadar  ailesi ve dostlari için çabalayan bir  iyilik melegi iken, bugun Arafta kalmasi,
Ya da, tanidiginiz O çok zengin kisinin bugun, cepsiz bir kefenin içinde olmasi,
Ya da, dun birbirinizin koynunda uyurken, bugun Onu kara topragin koynuna birakmak.
Dunyaya geldiginiz gunden itibaren sizin için onca emek dokmus O kisiye bugun “  Elveda” demek.  
Ve en onemlisi onu bir daha hiç goremeyeceginizi bilmek.
Çok aci…
“Muchas gracias por todo mama”
“Hersey için çok tesekkurler anne “
Bugunku cenazedeki çelenklerden birinde,  rahmetli hanimefendinin çocuklarinin yazdirdigi notlardan biriydi bu cumle. Ayinde okunan cumleleri çok fazla anlamasamda, bu tesekkur notu burnumu sizlatmaya yeti de artti bile.  
Tabiki zamanimiz gelince hepimizin gidecegi yer ayni. Tabiki birgun bizden YOK olacagiz. Ama iste diyorum ya kabire birakip gelme ani oyle zor ki... Aklimdan geçen bazi seyleri buradan sizlerle de paylasmak istedim…. 
Yarin çok geç olabilir.  Onun için bugunden sarilin sevdiklerinize, bugunden arayip seslerini duyun…
Bugunden tesekkur edin size verdikleri sevgi ve emek için...Allah hiç kimseyi sevdikleri ile terbiye etmesin. Ve sevdiklerinin arkasindan keskelerin pismanligini  yasatmasin.
Biz onlari gormesekde onlarin bizi gordugune ve onlarla ilgili yaptigimiz, soyledigimiz herseyi hissetiklerine inaniyorum ben. Ve  kaybettigim yakinlarimin hepsini,  hala,  yasarken oldugu kadar çok seviyorum.
 Rabbim benim ve suan da bu yaziyi okuyan herkesin,  ahirete goçmus yakinlarinin mekanlarini cennet etsin.

 Sevgilerimle,
Gungor Ekinci Saglik 




6 yorum:

Asuman Yelen dedi ki...

“Muchas gracias por todo mama”
Sevgi, acı, belki biraz da pişmanlık
içeren iki kelime.
Umarım pişmanlıklar az olur.
Demek buradan bir de cenaze postu
yazmak mukaddermiş.
Çok duygusal bir yazı.
Son cümlen için kocaman bir AMİN diyorum.
Sevgiler, selamlar...

Güngör Ekinci dedi ki...

Bendende kocaman sevgiler, öpücükler Asuman hanım. Teşekkürler.

gülşah dedi ki...

Amin...
Bilinçlendiğim süre içinde 2 sevdiğim insanı kaybettim ve bende açtığı yarayı anlatamam. Ve haklısınız ölüm var fani dünya da keşke dememk için daha bilerek yaşamalı....

Güngör Ekinci dedi ki...

Zaten bütün mesele bu degil mı sevgili Gülşah; bilerek yaşayabilmek. İnsanoğlu hala neyi paylasamiyor anlamıyorum. Sevgilerimle.

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Ölüm acısı çok zormuş Güngör'cüm. Yakınlarından birini kaybedince hele erken bir gidişse bu daha çok hayatı sorguluyor insan.
Keşke demeden yaşamak konusunda çok haklısın. Çok yaşamaktan ziyade iyi ve güzel yaşamak önemli.
Sevgiler canım ...

Güngör Ekinci dedi ki...

Sevgili Hayat Izlerim, cumlelerinizin arasina saklanmis olan huznu hissetmemek mumkun degil. Iyi ve guzel yasayan insanlar, erken veda ettiklerinde hayatlarimiza sunduklari lezzetin tadi damagimzda kaliyor ve eksiklikleri daha çok hissediliyor tabiki. Yorumunuz için çok tesekkurler, benden de sevgiler, opucukler.