5 Aralık 2012 Çarşamba

AYAKO ILE SABAH KAHVESI



Bugun okulum tatildi. Sabah sinif arkadaslarimdan Ayoko ile telefonlasip  kahve içmek için randevulastik.  Kendisi  Japonya´li ve uç aydir burada yasiyor.  O Japon,  ben Turk,  ortak  dil Ispanyolca.  Ispanyolca da anlasamazsak hemen sozluklerimize sarildik.  Çok komiktik çunku bazen Turkçeden Ispanyolca´ya çevirdigimiz  kelimeleri sonra da Japonca´ya çevirmemiz gerekti. Ailelerimizden, ulkelerimizden, kulturlerimizden bahsettik birbirimize.

Mesela ogrendigimde  çok sasirdigim iki seyi paylasmak istiyorum sizlerle de.
Japonya da yetiskinler “ hayir” demezlermis.  Hayir kelimesini yalnizca çocuklar kullanirmis.  Yetiskinler nezaketsizlik olmasin diye dolayli yollardan hayir derlermis. Ornegin, uzgunum, malesef, imkansiz  gibi sozcukler kullanirlarmis hayir demek için.

Ayrica kahvalti kulturleri de bizden oldukca farkli. Gençler ekmek, yumurta ve kahve ile kahvalti yaparlarmis. Ama genelde kahvalti kulturleri haslanmis pirinç, soya çorbasi ve balikmis.

Ayako gerçekten çok tatli çok samimi bir insan, birlikte çok keyifli bir sabah geçirdik.  
Tesekkurler Ayako 
Hatta Japonca nasil yaziliyor bilmiyorum ama okunusu ile birde onun dilinde yazmak istiyorum. 
Arigato Ayako :-) 

Herkese sevgilerimle,
Gungor Ekinci Saglik

5 yorum:

Adsız dedi ki...

Benim.^^ Teşekkürler

güler dedi ki...

dilin ne önemi var.. gönüller bir olsun... dermiiiişşiiiim :)

Güngör Ekinci dedi ki...

Aynen öyle kardesim, sevgiler.

Sevginin Ruhu dedi ki...

İşaret dili, vücut dili, gönül dili oldukca anlaşmamak mümkünmü?
Sevgiler canım.

Güngör Ekinci dedi ki...

Kesinlikle çok haklisiniz sevginin ruhu. sevgilerimle.