Geçen hafta Istanbul´daydik.
Annemin ameliyati nedeniyle oldukça kosturmacali ve bir o kadar da guzel 10 gun geçirdik.
Ailemizi, akrabalarimizi, dostlarimizi ve Istanbul´umuzu gormek her zaman oldugu gibi yine çok iyi geldi bize.
Hava guzeldi.
Herkes iyiydi.
Yolculuk uzun ve yorucuydu ama Istanbul´a gitmeye degerdi.
Yillardir Istanbul´a gidip geliyoruz.
Ama bu kez ilk kez olan bir sey vardi ki burnumu sizlatti.
Baba evimin kapisini kendim kilitleyip çiktim evden…
Normalde evde babam, annem ya da kardeslerimden biri mutlaka olurdu.
Bildiginiz gibi artik babam fiziksel olarak ebediyen yok. Ama kalbimde her yere benimle geliyor.
Annem ameliyat sonrasi oldugu için hastanedeydi. ( Çok sukur durumu iyiye gidiyor)
Kardeslerimden biri annemin yaninda, biri İşte, biri de sehir disindaydi.
Aslinda butun bunlar hayatin dogal akisi ve çok çok normal.
Ama iste kapiyi kilitleyip çikmak bana zor geldi. Çok duygulandim.
Neyse…
Rabbim bir dahakine guzel seyler için ulkemize gelmeyi, gelince herkesi saglikli ve mutlu bulmayi nasip etsin.
Hepimizin arkasindan gule gule git, gule gule gel deyip, yolumuza su dokenlerimiz çok olsun.
Sevgilarimle.
Gungor
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder